กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 470 แสงจันทร์งามจริง สุขสันต์วันไหว้พระจันทร์
“ห้ามใครแอบดูทั้งนั้น...” ซ่งมู่ชิงหันหลังให้พวกเขาราวกับแม่ไก่ปกป้องลูก กอดโคมว่างไว้ข้างหน้าแล้วเตือนพึมพำ
ไม่มีใครตอบเธอ
ทุกคนกำลังตั้งใจออกแบบโคมว่างของตัวเอง
โดยเฉพาะลู่หลีที่จดจ่ออยู่กับปลายนิ้ว ราวกับมีประกายเจิดจ้าเปล่งออกมา
ชั่วพริบตา บทกวีก็ถูกเขียนลงบนโคม แสงเรืองรองยิ่งขับให้มันดูงดงาม
ทุกคนค่อย ๆ วางโคมของตัวเองลงในหอไฟอย่างระมัดระวัง
ซ่า...
แสงเรืองรองที่ส่องวาบขึ้นอย่างฉับพลัน ทำให้นกบนฝั่งตกใจส่งเสียงร้อง
กลางทะเลสาบมีจันทร์เพิ่มขึ้นอีกสามสิบดวง