กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 469 สามสระสะท้อนจันทร์ สามสิบสามจันทร์
“หลับไปแล้ว...กลับบ้านกัน...”
เซี่ยหลิงยวิ่นไม่รู้จะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ลู่หลีฟังอย่างไร
เธอว้าวุ่นใจ โดยเฉพาะเมื่อได้ฟังเรื่องวันไหว้พระจันทร์ในความทรงจำของลู่หลี
ความรู้สึกผิดและโทษตัวเองยิ่งทวีขึ้น
“เธอผิด...ฉันก็ผิด...”
เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นต่างจากคุณชายชิงที่เธอเคารพรัก
อย่างน้อยวันไหว้พระจันทร์ครั้งนี้พวกเธอก็ผิด
เซี่ยหลิงยวิ่นโอบลู่หลีด้วยแขนข้างหนึ่ง อีกข้างโอบซ่งมู่ชิง “ขอโทษนะ ขอโทษ ฉันมาช้าไป”