กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 463 สามสิบสามดวง ลงนามกว่างหาน!
“ไม่งั้นเราไปเดินเล่นที่เทศกาลโคมไฟกันไหม...”
ซ่งมู่ชิงเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน
เธอมองออกว่าตอนนี้ลู่หลีรู้สึกหดหู่อยู่บ้าง
ในรอบสิบกว่าปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาตั้งตารอเทศกาลไหว้พระจันทร์...
แต่สุดท้ายก็ยังต้องอยู่คนเดียว
ความรู้สึกแบบนี้แย่มาก
เธอมองตามสายตาของลู่หลี แล้วเงยหน้ามองทางเดินเล็ก ๆ ที่ไร้ผู้คน
“ไม่ดีกว่า...” ลู่หลีไม่มีอารมณ์จะไปเลย “ตอนมา ตาแกบอกให้เรารอเขาที่นี่...”
“...”