กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 460 ชมจันทร์กลางทะเลสาบ เทศกาลโคมไฟริมฝั่ง
“พี่ชายจ้งหรู… พวกเรามาขอพู่กันเหวินชาง!”
มู่หรงป๋อตะโกนเสียงดัง
“ไปหยิบเอาเองบนโต๊ะในสถาบัน”
ชายชราไม่ใส่ใจคนอื่น มีเพียงเซี่ยหลิงยวิ่นที่เตือนสักคำ
พู่กันเหวินชางเย็นเฉียบอยู่ในมือ
แต่มู่หรงป๋อกลับไม่อาจดีใจจากใจจริงได้
“คุณไม่อยากขอหรือ?”
มู่หรงซีหนิงเห็นคิ้วของปู่ขมวดเล็กน้อยอย่างลังเล
“ยังไม่รู้เลยว่าจะเป็นพรหรือเคราะห์…”