กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 358 ยกสุราขึ้นแทนหมึก เปิดฉากละครสนุก
“พู่กันศักดิ์สิทธิ์เหวินชาง! นายคือลู่หลี!”
เสียงตื่นตระหนกปนสงสัยดังขึ้นข้างหู ผู้คนทั่วหอสรรพวิจิตรพลันตื่นเต้นจนลมหายใจปั่นป่วน สีหน้าตื่นตะลึงและอึ้งงันปรากฏชัด
แสงเรืองรองอ่อนจางสะท้อนในดวงตาของทุกคน วูบไหวราวกับมังกรและอสรพิษ
“วาทะแห่งอาจารย์!”
ถานจือไม่เหลือท่าทีสงบนิ่งสบาย ๆ อย่างเคย เหวินชางอยู่ในมือใคร ใคร ๆ ในใต้หล้าก็รู้ดี! แม้แต่ตอนเขากลับประเทศมาก็ไม่มีข้อยกเว้น
หนัวก็คือลู่หลี...
เขาใช่ว่าไม่เคยคิดถึงความเป็นไปได้นี้
แต่ทั้งสองไม่มีอะไรคล้ายกันเลย นอกจากความหยิ่งทะนงและความสามารถ
อีกอย่าง ไม่มีเหตุผลอะไรที่ลู่หลีจะมาแสดงร่วมเวทีกับคนรุ่นหลังที่นี่