กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 356 เปิดเผยความทะเยอทะยาน สร้างโลก!
“เราเป็นเพื่อนกัน จะพูดอะไรแบบนั้นไปทำไม”
ลู่หลียกจอกเหล้าค้างไว้กลางอากาศ ยิ้มเจื่อน ๆ อย่างกระอักกระอ่วนก่อนพูด
คำว่าคอยรับใช้ข้างกายฟังดูเหมือนแบ่งชนชั้นและแยกผู้เป็นนายกับผู้ใต้บังคับบัญชา
เพื่อนเก่าพูดแบบนี้ ทำให้เขายากจะยอมรับอยู่พักหนึ่ง
“การเปลี่ยนโลกไม่ใช่สิ่งที่นายยืนหยัดทำมาตลอดหรือ?”
สวีเหลียงไม่ลุกขึ้น กลับถามย้อน
บุกเบิกทางในเขาเขียว สืบทอดวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่น เผยแพร่งานด้านมนุษยศาสตร์...
ทำครั้งสองครั้งอาจเป็นแค่ความคิดชั่ววูบ แต่ผ่านมานานขนาดนี้ นายหนุ่มตรงหน้าก็ยังทำต่อ ความใฝ่ฝันของเขาไม่เคยเปลี่ยน!
“ขอเหตุผลมาสักข้อ”