กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 344 พัดเล็กแพรบาง ราตรีเย็นดุจสายน้ำ
บทกวีโบราณวรรคเจ็ดอักษร!
ประโยคสบาย ๆ ประโยคหนึ่งลอยไปถึงสันเขาเซียนหวง ทำให้คนนับล้านขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจและไม่อยากเชื่อ
กวีตรอกสายฝนโด่งดังจากกวีนิพนธ์สมัยใหม่!
ตอนนี้กลับจะแต่งบทกวีวรรคเจ็ดอักษรหรือ?
ต้องรู้ก่อนว่า
เมื่อเทียบกับบทกวีที่รุ่งเรืองในยุคใหม่แล้ว บทกวีโบราณยากกว่าหลายเท่าทั้งการเลือกอักษรและถ้อยคำ อีกทั้งกวียังต้องใส่อารมณ์ลงไปในผลงาน…
“ถึงกับทิ้งสิ่งที่ตัวเองถนัดที่สุด!”
นายกสมาคมกวีนิพนธ์เจียงอ้าปาก คิดจะยื่นมือไปเตือน เพราะพรสวรรค์ด้านกวีนิพนธ์สมัยใหม่ของหนุ่มน้อยหน้ากากขับภูตเรียกได้ว่าเป็นเลิศ
หากเขายืนหยัดในสายกวีนิพนธ์ต่อไป วงการก็จะได้ยอดฝีมือเพิ่มอีกคน