กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 329 ตรอกสายฝนอันเงียบเหงา สตรีจิ้งจอกครามในชุดขาว
หลังโดนลู่หลีสวนกลับไปหลายครั้ง
สีหน้าของศาสตราจารย์หัวซือกับพวกนักศึกษาก็ดูไม่สู้ดีนัก
แต่เพราะมีนักข่าวจากส่องทั่วหล้าอยู่ที่นี่ ศาสตราจารย์จึงกลัวว่าลู่หลีจะเปิดเผยความลับของหัวซืออีก เขามองอีกฝ่ายลึก ๆ แวบหนึ่ง
“วงวรรณกรรมนี้จะว่ากว้างก็มีคนอยู่เยอะ จะว่าแคบก็แคบ...”
“คนหนุ่มอย่าทะนงตัวเกินไป!”
ศาสตราจารย์หัวซือทิ้งคำขู่เย็นชาไว้ประโยคหนึ่ง แล้วหันไปตวาดนักศึกษาทุกคนโดยไม่หันกลับมามอง “ไม่กลัวขายหน้าก็อยู่ต่อไป!”
“น่าเบื่อ!”
ลู่หลีหาวเบา ๆ แล้วเอนพิงข้างหน้าต่าง
คนกลับไปหมด หอชั้นบนก็ว่างเปล่า โรงเตี๊ยมเงียบลงจนได้ยินเสียงฝน