กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274 เคราะห์กรรมทั้งปวง ฉันรับไว้เอง!
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย ม่านจันทร์พันมายา เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 100 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร
ลู่หลีสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและกลิ่นอายคุ้นเคยรอบกาย
เขาขยับตัวหาท่านอนสบาย ๆ เสียงพึมพำพลันดังขึ้นอีกครั้ง
“เมามายแล้วไม่รู้ว่าฟ้าอยู่ในน้ำ...”
“พลิกอารมณ์ด้วยภาพตรงหน้าอย่างแนบเนียน ไม่ทิ้งร่องรอยให้จับได้!” กวีพื้นบ้านคนหนึ่งในห้องไลฟ์เอ่ยชมประโยคที่สามซึ่งมาช้าไปอย่างไม่ขาดปาก
ต่างจากเจิ้งเสวียเหวิน เมิ่งเจี้ย อาจารย์จ้ง และผู้อาวุโสอีกหลายคน