กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 265 เมฆอยู่เหนือเจียงเป่ย ความฝันอยู่เจียงหนาน
“……”
ลู่หลีรู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง
ไม่คิดเลยว่าอาจารย์จ้งจะยกเขามาเปรียบเทียบกับปราชญ์บรรพกาล
“คุณหมายความว่าเขาเป็นบรรพบุรุษแห่งบทกวีหรือ?”
สวี่โย่วเหยียนฟังอย่างเคลิบเคลิ้ม จู่ ๆ ก็แทรกขึ้นมาด้วยคำถามประหลาด
บรรพจารย์ลู่?
ถุย!
ไอ้เต่าหน้าด้านลู่ ไอ้ราชาเต่าตัวเหม็น!
“ฮัดชิ่ว”