กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 คุณสมบัติช่างจดจำแค้น ลงโทษให้ยืนอย่างหนัก!
“อาจารย์ลู่!”
หวังอวี้เจวี๋ยตัวสั่นสะท้าน
แทบจะก้มกราบแฟนคลับลู่หลีที่นำทางในห้องถ่ายทอดสด
“โอ้ เปลี่ยนเป็นนักข่าวประจำแล้ว ยินดีด้วย ๆ…”
เมื่อเห็นป้ายประจำตัวบนอกเพื่อนเก่าที่เปลี่ยนจากนักข่าวฝึกหัดเป็นนักข่าวประจำแล้ว ลู่หลีก็เลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วแสดงความยินดี
“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคุณนั่นแหละ”
หวังอวี้เจวี๋ยประจบประแจง ยกความดีทั้งหมดให้ลู่หลี
แทบจะแลบลิ้นเลียเขาอยู่แล้ว
“ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก ด้วยหัวน้อย ๆ อันปราดเปรื่องของเธอ ไม่ว่าไปอยู่ที่ไหนก็เปล่งประกายได้ทั้งนั้น…”