กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 อาจารย์จ้งเชื้อเชิญ ขึ้นภูเขาหลูเซียวกลางดึก!
(ขอเขียนชี้แจงไว้ก่อน เพื่อให้เรื่องดำเนินไปได้สะดวก รูปลักษณ์ของภูเขาหลูเซียวจะมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย เพื่อนนักอ่านจากเมืองผิง เมืองอี๋ และเมืองจีโปรดเข้าใจ!)
ท้องฟ้าเริ่มมืดลง
เมื่อทอดสายตามองจากบ้านพักคนชรา แสงดาวระยิบระยับทั่วทั้งภูเขาหลูเซียว
ฝูงชนที่คดเคี้ยวไปตามทางดูราวกับงูไฟเลื้อยพันไปตามแนวเขา
“กะคร่าว ๆ คงมีเป็นพันคน...”
เฒ่าหลี่มองยอดเขาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม คล้ายกำลังครุ่นคิด
การพัฒนาภูเขาหลูเซียวจะเป็นเรื่องดีหรือร้ายกันแน่!
“พี่จ้งว่า ถ้าฉันลงไปเจอพวกเพื่อนเก่าและหัวหน้าเก่า พวกเขาจะโทษไหมที่ฉันไปรบกวนความสงบ...”
ตอนนี้เขาเหมือนเด็กหลงทางที่กำลังหวาดหวั่นไม่สบายใจ