กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 มุ่งหน้าตะวันตก พบภูเขาจึงหยุด
ยามเช้ามีหมอกลอยคลุ้ง
เช้าวันหลังฝนกลางคืนฟ้าเปิด อากาศสดชื่นเป็นพิเศษ
ดวงอาทิตย์สีแดงที่ขอบฟ้าเพิ่งโผล่พ้นมา ลู่หลีก็เตรียมตัวออกเดินทางเรียบร้อยแล้ว
คนที่เคยก่อไฟทำกับข้าวอย่างซูเซวียน ตอนนี้กลายเป็นหลินจื่อยวน
แต่ฝีมือทำอาหารของเธอยังห่างชั้นจากอีกฝ่ายอยู่มาก
“เอาเนื้อเพลงกับทำนองพวกนี้กลับไปให้พี่ใหญ่สวี่ถงด้วย ตอนเปิดบริษัทให้เขามาช่วยคุมงาน ก็คงไม่มีปัญหาอะไรมาก...”
ลู่หลีกินอาหารเช้าไปด้วย
พลางยื่นโน้ตเพลงกับทำนองที่เขาเขียนโต้รุ่งให้หลินจื่อยวน
เพลงทั้งสามล้วนเป็นผลงานชั้นเยี่ยมจากชาติก่อนที่ส่งอิทธิพลต่อคนมาหลายรุ่น