เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ไม้ดอกหมื่นสี
ตอนที่ 46 จานอาหารธรรมดา สยบหัวหน้าเชฟ
ทันทีที่คำว่า “เริ่ม” ตกลงมา ผู้ถ่ายทอดสดก็เริ่มขยับมือทันที
ท่าทางของเขาตอนตีไข่นั้นคล่องแคล่วจริง ๆ ตะเกียบในชามถูกตีอย่างรวดเร็ว ไข่ถูกตีจนเนียนละเอียด สีแดงของไข่แดงกับสีขาวของไข่ขาวผสมเข้าเป็นเนื้อเดียวกันจนแยกไม่ออก ดูไปคล้ายกับผ้าแพรที่เป็นของเหลว
เขายกกระทะขึ้นตั้งไฟใส่น้ำมันจนร้อนได้ที่ระดับแปดสิบเปอร์เซ็นต์ พอนำไข่ที่ตีแล้วเทลงไปก็เกิดเสียง “ฉ่า” ไข่ทองคำเริ่มพลิกตัวไปมาอยู่ในกระทะ
เขาสะบัดกระทะไปพลางยิ้มให้หน้ากล้องไป การเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับสายน้ำ เพียงแค่สบัดข้อมือไข่ในกระทะก็พลิกกลับด้าน ทั้งชุดท่าทางดูสวยงามราวกับกำลังถ่ายโฆษณาอาหาร
แฟนคลับที่ยืนล้อมดูอยู่ไม่กี่คนเริ่มปรบมือขึ้นนำ
แชทในหน้าจอเริ่มรันข้อความ “666” “มืออาชีพก็คือมืออาชีพจริง ๆ” “การสะบัดกระทะนี่สุดยอดมาก” “ผู้ถ่ายทอดสดหล่อเท่ระเบิดไปเลย”
เจียงอวี่ยืนอยู่หน้าเตา เขาเปิดตู้เย็นออกมาหยิบข้าวค้างคืนด้วยท่าทางไม่รีบร้อน จากนั้นเทลงในชามใบใหญ่แล้วใช้มือค่อย ๆ บี้ก้อนข้าวออกทีละเม็ด
การเคลื่อนไหวไม่ได้รวดเร็วแต่ละเอียดมาก ข้าวแต่ละก้อนถูกบี้ออกจนหมดโดยที่ไม่ได้ทำให้นิ้วเม็ดข้าวแตก
ผู้ถ่ายทอดสดเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วเบะปากเล็กลง พูดกับหน้ากล้องเบา ๆ ว่า “แค่บี้ข้าวก็ทำให้อืดอาดเสียเวลา แฟน ๆ ดูไว้นะครับ นี่คือความแตกต่างระหว่างมืออาชีพกับมือสมัครเล่น มืออาชีพลงกระทะผัดไข่แล้ว แต่มือสมัครเล่นยังบี้ข้าวอยู่เลย เดี๋ยวเขาบี้ข้าวเสร็จ อาหารของผมคงจัดจานเสร็จไปแล้ว”