ตอนที่ 45 ท้าประลองร้านอาหาร โชว์ฝีมือให้เห็น

ตอนที่ 45 ท้าประลองร้านอาหาร โชว์ฝีมือให้เห็น

ตอนที่เจียงอวี่มาถึงที่ร้านของเจ้าอ้วน บริเวณหน้าร้านมีคนมุงอยู่วงใหญ่แล้ว

ร้านของชายอ้วนเปิดอยู่ในย่านเมืองเก่าของถนนสายอาหาร หน้ากว้างไม่ใหญ่ ปกติขายกับข้าวบ้านกับกุ้งมังกรเล็กน้อย ลูกค้าก็เรื่อย ๆ พอมีรายได้เลี้ยงชีพไปวัน ๆ แต่วันนี้กลับต่างออกไป หน้าประตูทางเข้าถูกปิดล้อมจนแน่นขนัด กลุ่มคนมุงต่างยกโทรศัพท์มือถือขึ้นถ่ายภาพ ในวงล้อมมีชายหนุ่มสวมหมวกเบสบอลและเสื้อฮู้ดแบรนด์ดังคนหนึ่งกำลังชี้ไปที่ป้ายหน้าร้านของชายอ้วนพลางพ่นน้ำลายใส่

“ระดับนี้ก็กล้าเปิดร้านอาหารเหรอ? เมื่อวานผมสั่งไก่ผัดพริกเสฉวนไปจานหนึ่ง รสชาติแย่สุด ๆ! ไก่หมักไม่ได้ที่ ถั่วลิสงไม่กรอบ ซอสที่ปรุงก็เละเหมือนกาวแป้งเปียก! ร้านแบบนี้ควรปิดไปนานแล้ว จะได้ไม่ต้องไปทำร้ายคนอื่น!”

คนหมวกเบสบอลตะโกนเสียงดังลั่นจนทั่วทั้งถนนได้ยิน เขากล่าวไปพลางยกไม้เซลฟี่ไปพลาง บนหน้าจอโทรศัพท์คอมเมนต์ลอยไหลแล่นไปอย่างรวดเร็ว

เจ้าอ้วนยืนอยู่ที่หน้าร้าน ใบหน้าแดงก่ำ จะโต้ตอบกลับแต่เป็นคนปากหนักพูดไม่ออก ได้แต่ถูมือไปมาด้วยความร้อนใจ

ข้างกายเขาคือชายสูงโปร่งสวมผ้ากันเปื้อน ซึ่งเป็นพ่อครัวเพียงคนเดียวในร้าน ขณะนี้กำลังก้มหน้าเงียบกริบ เห็นได้ชัดว่าถูกด่าจนมึนงงไปแล้ว

เจ้าอ้วนเหลือบไปเห็นเจียงอวี่ ราวกับคนจมน้ำที่คว้าฟางเส้นสุดท้ายไว้ได้ เขาพุ่งตัวเข้ามาในสองสามก้าวแล้วคว้าแขนของอีกฝ่ายไว้ “พี่ครับ! ในที่สุดคุณก็มาแล้ว! ถ้าคุณไม่มา ร้านผมวันนี้ต้องปิดตัวลงแน่!”

“ค่อย ๆ พูด ตกลงมันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?”