เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พระศากยมุนีมองไปยังศรีอริยเมตไตรยพลางกล่าวอย่างสงบ
“สหายเต๋ามาได้เร็วยิ่งนัก”
ศรีอริยเมตไตรยหัวเราะหึ ๆ
“ข้ามาแล้ว สหายเต๋ายังไม่ไปอีกหรือ”
ซุนหงอคงกับบรรพชนมารได้เข้าสู่ศึกพุทธมารแล้ว มิอาจปล่อยให้ฝ่ายใดหยุดมือก่อนได้ เทพมารตะวันจันทราต่างแฝงความคิดในใจ สมรภูมิแห่งอื่นย้อนกลับไปช่วยเหลืออาจไม่ทันเร็วเท่าเขา ความเป็นความตายของศัตรูตัวฉกาจผู้นี้ขึ้นอยู่กับเพียงหนึ่งห้วงความคิดของเขาเท่านั้น
ศึกนี้ เขาเป็นฝ่ายชนะแล้ว!
เส้นเวลานับไม่ถ้วนมาบรรจบกันในยามนี้ มหาสมุทรพุทธมรรคที่หลั่งไหลออกจากสวนอนาถบิณฑิกะกำลังทอแสงสุกใส ประกายแสงสีทองแบ่งทะเลทุกข์กับฝั่งโน้นออกจากกัน
เหล่าพุทธะสามกาลทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ต่างจับจ้องมองห้วงขณะนี้อยู่เหนือห้วงกาลเวลา
พระศากยมุนีเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ