เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ต้าเผิงยื่นกรงเล็บ ชี้เป็นชี้ตายทั่วสิบทิศ!
บนกรงเล็บเผิงทองแดงที่มีลายริ้วดำ ปราณแห่งฟ้าบุพกาลเป็นสายริ้วแปรเป็นหุบเหวสวรรค์
พละกำลังอันสุดขีดบ้าคลั่งราวกับพร้อมจะฉีกกระชากร่างทองที่พุทธะภาคภูมิใจยิ่งได้ทุกเมื่อ
หงส์มีคุณธรรมทั้งห้า แต่ในยุคสมัยมรรคเทพนั้น เช่นเดียวกับมังกร จัดอยู่ในสิบอสูรร้ายแห่งยุคบุพกาล
ในฐานะองค์รัชทายาทเผ่าหงส์ มหาวิชาชี้เป็นชี้ตายของต้าเผิงปีกทองก็เป็นสิ่งที่สวรรค์ประทานพรเช่นกัน
“ตึง!”
เสียงทึบหนึ่งครั้ง เชื่อมถึงสามอริยะเบื้องบน กึกก้องถึงปรโลกเบื้องล่าง
เห็นเพียงพระโพธิสัตว์ฉูโหยวอั้นทั่วร่างแสงสว่างสูงตระหง่าน กระโจนออกจากพันธนาการมิติกาลเวลา สยบมหาโลกแห่งหนึ่ง
ต้าเผิงปีกทองเหลือบมองด้วยหางตา แม่ทัพวิญญาณทั้งหกที่เหลือก็พากันสำแดงกายธรรม ลงสู่มหาโลกนั้น