เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ส่วนผู้อื่นที่จะไปนั้น อาจารย์ย่อมมีการจัดวางไว้แล้ว”
จากนั้นไป๋หลี่เปลี่ยนประเด็นฉับพลัน สั่งเป้าซูหยาและคนอื่น ๆ ว่า
“อีกครู่หนึ่งจะมีแขกมา พวกเจ้าจงลงจากภูเขาชื่อฝู รอข้าเรียกตัว”
ทั้งสามชะงักเมื่อได้ยินคำ บัดนี้อยู่ท่ามกลางลิขิตเคราะห์ ทุกฝ่ายต่างวางหมาก ผู้มาเยือนในยามนี้จะเป็นแขกดีได้อย่างไร!
พวกเขายังมิได้บรรลุตรัสรู้มรรคผล เกรงว่าจะรับมือแขกชั่วร้ายที่มาเยือนไม่ไหว
“น้อมรับราชโองการ”
กล่าวจบ ทั้งสามก็ออกจากโถงใหญ่ ภายในตำหนักเจินเหล่าอันว่างเปล่าโล่งเหลือเพียงไป๋หลี่ผู้เดียว
ผ่านไปไม่นาน ไป๋หลี่ผู้หลับตาท่องไปด้วยจิตก็ค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้าง กล่าวอย่างไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย
“ตำหนักเจินเหล่าของข้ามิได้มีคนนอกมาเยือนนานแล้ว คาดไม่ถึงว่าบัดนี้กลับมากันถึงเก้าท่าน”