ตอนที่ 509 ไร้ขื่อไร้แป

ยามสองอักษร "ไท่ซ่าง" ปรากฏขึ้น คล้ายกำเนิดจากไร้จุดเริ่มต้น บังเกิดจากไร้สมุฏฐาน เป็นเอกก่อนหมื่นมรรค ไร้แสงไร้รูป ไร้สีไร้เสียง ไร้นิกายไร้เงื่อนงำ อเวจีอเวจี ทว่าภายในมีแก่นแท้ แก่นแท้นั้นจริงแท้ยิ่ง แผ่คลุมไร้ภายนอก เป็นองค์แห่งมหามรรค

"สำแดง!"

สิ้นเสียงคำสั่งของเฮ่าเทียน สองอักษรไท่ซ่างพลันปะทุออกความเร้นลับไร้สิ้นสุด ดั่งหงเหมิงปฐมกาล กลิ่นอายมรรคอันเปี่ยมล้นตกเป็นของโลกภายนอก เพียงพอจะทำให้ผู้บำเพ็ญเพียรคนใดก็ตามต้องจมดิ่ง

สัจธรรมสูงสุดแห่งมหามรรคอันทำให้ละโมบเหล่านี้ ท้ายที่สุดล้วนหลอมเข้าสู่ตราราชลัญจกรจักรพรรดิสวรรค์ที่สิ่งที่แปรเปลี่ยนมาจากฐานะจักรพรรดิสวรรค์

ชั่วขณะนี้มหามรรคคล้ายแจ่มชัดขึ้นอย่างยิ่ง สามองค์ในเก้าสวรรค์เก้าจักรพรรดิที่สอดคล้องกันได้แปรเป็นรูปลักษณ์อันสูงสุด