กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไร้ยางอาย ช่างไร้ยางอายยิ่งนัก!
ราชันมารมารสวรรค์ชาดคือร่างจำแลงของไป๋หลี่ ข้อนี้ในยุคบุพกาลมีผู้ใดบ้างไม่รู้ มีผู้ใดบ้างไม่ทราบ
การประมือของคนทั้งสองกระจ่างชัดว่ากำลังแสดงละคร
ทีปังกรมองดูคนทั้งสองเบื้องบนพลางแค่นยิ้มเย็น
“สหายเต๋าดำเนินการถึงเพียงนี้ หรือไม่กลัวจอมสวรรค์ทั้งสององค์เอาความหรือไร?”
ราชันมารมารสวรรค์ชาดยิ้มน้อย ๆ
“นับแต่เคราะห์มารงอกงามขึ้นเมื่อครู่ สหายเต๋าเคยเห็นจอมสวรรค์จุ่นถีและเจียอิ่นทั้งสององค์หรือไม่เล่า”
ณ แดนบริสุทธิ์สุขาวดี บนภูเขาสุเมรุ จอมสวรรค์ทั้งสองมิได้อยู่ที่นั่นนานแล้ว หรือจะกล่าวว่าเหล่าอริยะเจ้าลัทธิและจอมสวรรค์ไร้ขอบเขตจำนวนมาก ต่างมิได้พำนักอยู่ในลานมรรคตนเอง
ภายในตำหนักแปดทัศนียภาพ ไท่ซ่างมองดูเจียอิ่นตรงหน้าพลางเอ่ยเรียบ ๆ