ตอนที่ 491 มารขึ้นภูเขาวิญญาณ

มารปาปิมาส่งเสียงหึเบา ๆ มิได้เห็นทีปังกรอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย กลับกลายเป็นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนตระหง่านอย่างทรนง กล่าวต่อเหล่าพระพุทธะและพระโพธิสัตว์

“หนึ่งห้วงความคิดสำเร็จพุทธะ หนึ่งห้วงความคิดตกเป็นมาร บัดนี้แม้พุทธมรรคจะสำเร็จเป็นธรรมอันไร้ขอบเขตเพื่อขึ้นสู่ฝั่งโน้น ทว่าใจมนุษย์กลับหวั่นไหวไม่สงบ”

“วันนี้ข้าจะแยกตนออกจากลัทธิ มีผู้ใดจะตกเป็นมารร่วมกับข้าหรือไม่”

ระหว่างที่เอ่ยวาจา แสงสมบัติสามสิบเจ็ดสี อาทิ แสงไร้ประมาณ แสงสว่างแท้จริง แสงไร้ขอบเขต ปัญญารู้แจ้งอันเสมอภาค แสงไร้สิ่งขัดขวาง แสงยากจะหยั่งถึง แสงไร้สิ่งเปรียบปาน ก็ค่อย ๆ เลือนหายไป แปรเป็นปราณมารพลุ่งพล่าน

ดอกบัวอาสนะฌานใต้ร่างมารปาปิมาแปรเป็นบัวดำหนึ่งดอก ไหวเอนเบ่งบาน จีวรบนกายกลายเป็นสีดำ ยอดศีรษะงอกเส้นเกศาแห่งกิเลสสามพันเส้นออกมา