ตอนที่ 420 ราชามังกรห้าจักรพรรดิ

สิ้นเสียง มิติกาลเวลาที่คนทั้งสองสถิตอยู่พลันเริ่มแปรเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว

ไท่ซ่างขมวดคิ้ว มองขึ้นไปด้านบน เห็นเพียงระฆังใหญ่ฟ้าบุพกาลใบหนึ่งครอบคลุมห้วงจักรวาล ท่องทั่วอย่างอิสระอดีตและอนาคต ครอบคนทั้งสองไว้แน่นหนา

พวกเขากลับไม่รู้ว่ามาอยู่ใต้ระฆังตงหวงตั้งแต่เมื่อใด

"จวินสมบัติเทพไม่เคยเสี่ยงอันตรายด้วยตนเอง หากการกระทำของบรรพชนมังกรไม่อาจให้คำตอบที่น่าพอใจแก่ข้า เช่นนั้นคงต้องดูว่าการบำเพ็ญเพียรมรรคผลหุนหยวนของเจ้าบรรลุถึงขั้นใดแล้ว"

ใจของไท่ซ่างพลันดิ่งลง

ท้ายที่สุดก็ยังขาดไปอีกเล็กน้อย

......

ในชั่วพริบตาที่เห็นเศษชิ้นส่วน ไป๋หลี่พลันนึกถึงมณีที่ปรากฏขึ้นกลางความว่างเปล่า ณ จุดเชื่อมมิติกาลเวลาแห่งนั้นบนถ้ำกระดูกขาวภูเขาโครงกระดูก เศษชิ้นส่วนตรงหน้ากระจ่างชัดว่ามาจากมณีเม็ดนั้น

เขารู้อยู่แล้วว่าสิ่งนี้ย่อมมาจากบรรพชนมังกรอย่างแน่นอน