เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หมัดเดียวอันแทบจะทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างนี้ มิใช่เพียงดุจฟ้าคราม หากแต่สูงล้ำอยู่เหนือฟากฟ้า
นอกชั้นฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน จนบรรลุจักรวาลอันไร้สิ้นสุด
พละกำลังอันถึงสุดขีดทำให้มิติกาลเวลายุบตัว แปรเป็นห้วงลึกสีดำทมิฬ กลืนกินสรรพสิ่งอย่างตะกละตะกลามยิ่ง พกพาพลังแห่งความดับสูญและความตาย นั่นก็คือ...... กุยซวี
เพียงนิมิตแห่งกุยซวีชั่วขณะหนึ่งก็ซัดคนทั้งสามจนถอยร่น จากนั้นจึงร่อนลงอย่างรวดเร็ว หมายจะขัดขวางไว้ แม้จะเป็นเพียงอุทกภัยอันไร้ขอบเขตในสถานที่แห่งนี้ก็ตาม
ทว่า ไม่ทันการณ์เสียแล้ว!
ในห้วงเวลานั้นเอง สุรเสียงอันโอ่อ่ากว้างใหญ่ไพศาลสายหนึ่งก็ดังมาจากเบื้องบน ครอบคลุมทั่วทั้งอาณาเขตเผ่ามนุษย์ เสียงกึกก้องสะเทือนเก้าสวรรค์เก้าปฐพี ตำหนักสวรรค์และแดนอเวจี
“เผ่าโบราณที่หลงเหลือเอ๋ย ร่างกายฝังลงดินไปครึ่งท่อนแล้ว ยังคิดจะก่อคลื่นลมปั่นป่วนอีกหรือ?”