เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เทพศักดิ์สิทธิ์เมื่อได้ยินคำก็รีบฉีกเปิดมิติ อาศัยการยุบตัวและการกระโดดข้ามมิติพุ่งตรงไปยังภายนอกพิภพทันที
หนี! หนี! รีบหนี!
ขอเพียงรอดพ้นจากเคราะห์นี้ไปได้ ทะเลกว้างย่อมปล่อยปลาแหวกว่าย ฟ้าสูงย่อมปล่อยนกโผบิน
ไป๋หลี่มองดูอีกฝ่ายพลางอดส่ายหน้ามิได้
ถึงเวลาป่านนี้แล้วยังไม่ลืมพาแสงวิญญาณหนีไปด้วยกัน ช่างรนหาที่ตายเสียจริง
หากเป็นมหามรรคมิติเช่นเจิ้นหยวนจื่อก็แล้วไปเถิด ฟ้าดินในแขนเสื้อเป็นหนึ่งเหนือปวงสวรรค์ แม้แต่เซียนทองมรรคผลธรรมดาสามัญเข้าไปด้านในก็ทำได้เพียงปล่อยให้ผู้อื่นเชือดเฉือน ทว่าน่าเสียดาย เขาหามีฝีมือเช่นนั้นไม่
ทว่าคนผู้นี้มิได้ตายด้วยน้ำมือของเขา
มีผู้ชิงลงมือก่อนหนึ่งก้าวแล้ว
แสงกระบี่สีแดงวาบผ่าน ตัดขวางมิติของอีกฝ่ายลงอย่างดุดัน ทะเลโลหิตพวยพุ่งสูง ภายในคล้ายมีสรรพชีวิตร้อยล้านคำรามลั่น บรรลุถึงมหาพินาศ มหาการเข่นฆ่า