ตอนที่ 398 เยือนถิ่นเก่าอีกครา

สรรพสิ่งทั้งปวงในโลกล้วนอยู่ในสังสารวัฏ แม้นเป็นเซียนทองมรรคผลที่แตะขอบเขตไท่อี ก็ไม่อาจหลบพ้นการผลัดเปลี่ยนเก่าใหม่ของยุคผานกู่ อันเป็นมหาสังสารวัฏที่ทุกสิ่งมีรูปมีสสารและไร้รูปไร้สสารต่างต้องหวนคืนสู่ความว่างเปล่า

มีเพียงไร้ขอบเขตอันสูงสุดเหนือสิ่งใดเท่านั้น จึงจะสามารถกระโจนออกกระโจนหลุดพ้นออกมาได้

หุนหยวนแห่งมรรคเซียน (สำแดงในรูปผานกู่) ไท่อีแห่งมรรคเทพ และพระยูไลแห่งพระพุทธมรรคในอนาคตล้วนคือไร้ขอบเขต

มหาอิสระมหาเสรีสุขเยี่ยงนี้ แม้มีโอกาสเพียงแม้แต่น้อย ก็ไม่มีผู้ใดไม่อยากก้าวหน้าไปอีกขั้น

ตะวันตกพเนจร "ถูกบีบ" ให้มีผู้รู้ความจริงเพิ่มขึ้นไม่น้อย แต่พุทธศาสนาก็กุมอำนาจการริเริ่มไว้ได้มากเช่นกัน

ที่น่าขันคือ ยังมีผู้ยิ่งใหญ่แห่งปวงสวรรค์อีกไม่น้อยที่กำลังเสาะหาจินฉานจื่อกลับชาติมาเกิด คิดหมายจะเข้ามาแบ่งผลประโยชน์สักส่วน