ตอนที่ 384 กวนอิ่นขอแรงหนุน

เหนือภูเขาสู่ซาน หมอกเมฆาส่องสว่างเป็นนิจ สิริมงคลอบอวลอยู่เสมอ สนและไผ่งดงามทุกปี บุปผาพิสดารผลิใหม่ทุกวัน

จวนเซียนถึงเพียงนี้ ในสายตาของสองจอมสวรรค์กลับเป็นอีกทัศนียภาพหนึ่ง

หมอกเมฆาเซียนกระจ่างชัดว่าแปรเป็นมารสวรรค์ ภายในหกสวรรค์อาละวาดด้วยความอัปลักษณ์ชั่วร้าย

พวกมันบ้างจมบ้างลอย บ้างปรากฏบ้างดับสูญ บ้างรวมตัวบ้างซ่อนเร้น บ้างเร้นกายบ้างก่อรูป บ้างตายบ้างเกิด ไร้ซึ่งรูปลักษณ์เที่ยงแท้

อีกทั้งยังมีปราณเคราะห์ฝังลึกอยู่จุดหนึ่ง แสงโลหิตปรากฏฉับพลัน บัวทองเหนือเศียรเลือนรางปรากฏ

เจียอิ่นประนมมือกล่าว

“อมิตาภพุทธ มหาสุญตาไร้นาม ปฐมเริ่มไร้รูป สิ่งที่มีอยู่อย่างเร้นลับในความว่างแท้จริงคือหนึ่งปราณ หนึ่งปราณปฐมเริ่มคือความจริงแท้อันเป็นนิรันดร์ เมื่อมารสวรรค์มายาสูญสลายจึงได้หนึ่งปราณแล้วเข้าสู่นิกายเร้นลับ”

ทั้งสองต่างอดมิได้ที่จะเงยหน้ามองไปยังสวรรค์ปรนิมมิตวสวัตดี