ตอนที่ 380 วิญญาณแท้แห่งผานกู่

เผชิญหน้ากับวาจาที่คล้ายยั่วยุเล็กน้อยนี้ของไป๋หลี่ บรรพชนมารกลับแย้มยิ้มอย่างเปิดเผยปลอดโปร่งพลางเอ่ยว่า

"หากจอมเทพยินดีเข้าสู่มรรคมารของข้า สมบัติชั้นยอดทั้งสองชิ้นนี้ก็ใช่ว่าจะมอบให้มิได้"

ไป๋หลี่เมื่อได้ยินคำก็จ้องมองบรรพชนมารนิ่ง หมายจะมองหาเค้าลางอันใดจากในนั้นบ้าง

ทว่าน่าเสียดาย บรรพชนมารยังคงสงบนิ่งเป็นธรรมชาติเช่นเดิม แววตามิได้หลบเลี่ยงแม้แต่น้อย มองไม่ออกถึงความผิดปกติเลยสักนิด

เริ่มแรกคือตำแหน่งบรรพชนมาร ร่วมครองมรรคมารกับตน มาบัดนี้กระทั่งสมบัติชั้นยอดทั้งสองชิ้นแห่งมรรคมารก็ยังประสานมือคารวะยกให้ได้โดยง่าย

หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่นมาที่นี่ เกรงว่าคงตกลงรับปากไปแล้วจริงๆ

ไป๋หลี่ถอนหายใจคราหนึ่ง มองไปยังบรรพชนมารแล้วกล่าวอย่างจริงจังว่า

"สหายเต๋าอย่าได้ล้อเล่นเลย วัตถุศักดิ์สิทธิ์แห่งมรรคมารเช่นนี้ ไฉนเลยจะมอบให้แก่คนนอกได้"