ตอนที่ 376 เรื่องเก่าของกวนอิม

“มรรคมารมีข้าเป็นใหญ่ นึกไม่ถึงว่าราชันมารผู้ยิ่งใหญ่ใต้บัญชาบรรพชนมารกลับยังรู้กาลเทศะถึงเพียงนี้”

ไป๋หลี่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนประเด็นฉับพลัน ณ สถานที่นี้ น้ำเสียงพลันเย็นเยียบขึ้นมา ดุจความคมกริบดุจศิลาและศาสตรา

“ทว่า ในเมื่อรู้ว่าเบื้องหลังลัทธิเจี๋ยคือข้า ยังกล้าลงมือวางแผนคำนวณ ช่างใจกล้าบังอาจท้าสวรรค์ยิ่งนัก!”

กลิ่นอายสังหารสายหนึ่งกวาดม้วนทั่วทั้งป่าไผ่ม่วงในชั่วพริบตา ไผ่ม่วงอันเป็นรากวิญญาณสวรรค์ถูกสั่นไหวจนส่งเสียงซ่า ๆ

ปราณมารพลุ่งพล่าน เจ้ามารปีติไม่ได้เผยสีหน้าหวาดกลัว กลับกลายเป็นหัวเราะร่า

“มรรคมารมีข้าเป็นใหญ่ ย่อมทำตามใจปรารถนา คำว่าเคารพยังมีอยู่ แต่ความหวาดกลัวนั้นหามีไม่ มรรคาสวรรค์ยังไม่คู่ควรให้หวาดเกรง ไร้ขอบเขตยังมิอาจทำให้หวั่นกลัว นับประสาอะไรกับเจ้า”

ไป๋หลี่หรี่ตาทั้งสองข้างลง