ตอนที่ 372 เป่ยฉีทำลายมรรค

การโต้วาทีครั้งนี้แต่เดิมก็ได้รับการจับตามองจากหลายฝ่ายอยู่แล้ว

ครั้นกวนซื่ออินกล่าวประโยค "เช้าได้สดับมรรค เย็นตายก็คุ้มแล้ว" ออกมา บรรดาขุมอำนาจใหญ่ที่เฝ้าชมการต่อสู้ต่างพลันตกอยู่ในความเงียบงัน

"ท่านอาจารย์ กวนซื่ออินผู้นั้นใช้หลักบัณฑิตมาอธิบายพุทธ มิเท่ากับพ่ายแพ้แล้วหรือ"

เมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของศิษย์ ไป๋หลี่ส่ายหน้า

"ในวัชรสูตรระดับเจ็ดแห่งความไร้สิ่งได้ไร้สิ่งกล่าวยังมีประโยคหนึ่ง สรรพพระอริยบุคคลล้วนมีความต่างเพราะมรรคธรรมอันไร้การกระทำ"

"มรรคธรรมอันไร้การกระทำในที่นี้หมายถึงสัจธรรมอันความมั่นคงถาวรไม่แปรเปลี่ยน สำหรับนิกายฌานแล้วก็คือการกระจ่างใจเห็นแจ้งในธรรมชาติแท้"

"เมื่อพุทธภาวะดำรงอยู่ พุทธธรรมย่อมดำรงอยู่โดยธรรมชาติ เพียงแต่มีชื่อเรียกต่างกันไป จะเรียกว่ามรรค เรียกว่าพรหม เรียกว่าความว่าง หรือเรียกว่าสัจธรรม ล้วนเหมือนกันทั้งสิ้น"