ตอนที่ 371 การโต้วาทีพุทธเต๋า

รอยยิ้มของเกาหยางไปไม่ถึงดวงตา

"มหาปรมาจารย์กล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร ความกังวลของราชันผู้นี้มาจากที่ใดกัน?"

กวนซื่ออินประนมมือกล่าวว่า

"ครั้งอดีตคือมรรคเทียนซือใหม่ บัดนี้คือภิกษุผู้น้อย ฝ่าบาทมิทรงปรารถนาจะรวมเผ่ามนุษย์เป็นหนึ่ง สร้างคุณูปการสะท้านยุคหรอกหรือ?"

เกาหยางกล่าวอย่างคล้ายยิ้มมิยิ้มว่า

"ทั้งสองฝ่ายพุทธมรรคล้วนมีพลังสามารถผลัดเปลี่ยนราชวงศ์ได้ ไม่รู้ว่ามหาปรมาจารย์คือพระโพธิสัตว์องค์ใดแห่งแดนสวรรค์ตะวันตก?"

ระหว่างที่เอ่ย พลังแห่งมรรคมนุษย์ภายในเป่ยฉีก็แปรเป็นมังกรแดงขดตัวครองพื้นที่อยู่เหนือยอดศีรษะเมืองราชัน

ความรู้สึกกดดันอันน่าสะพรึงกวาดม้วนไปทั่วทั้งโถงใหญ่ ก้นบึ้งดวงตาของเกาหยางคล้ายส่องประกายคมกล้า หมายมั่นจะมองทะลวงทะลวงสุญตาให้จงได้

"อมิตาภพุทธ"

เสียงพระนามพระพุทธเจ้าหนึ่งคำประดุจลมวสันต์หล่อเลี้ยงอย่างอ่อนโยน กวาดล้างบรรยากาศอันน่าอึดอัดจนมลายหายไปในบัดดล