เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ไป๋หลี่มองไปยังไท่อี พลันเอ่ยถามคำถามหนึ่งขึ้นมา
"จอมเทพฉื่อหมิงดับสูญไปโดยสิ้นเชิงแล้วใช่หรือไม่"
ไท่อีเพียงมองเขาอยู่อย่างเงียบๆ เช่นนั้น มิได้ตอบคำถามนี้แต่ประการใด
การไม่ตอบนั่นแหละคือคำตอบที่ดีที่สุด
ชื่อหมิงพินิจหยั่งรู้อักษรหยกคัมภีร์ชาดเพื่อเปิดเคราะห์ อักษรแท้ห้าบทจึงถือกำเนิดขึ้นตามวาสนา หากเขาไม่เข้าสู่วังเทพแม้วันเดียว บันไดสวรรค์ก็ย่อมไม่อาจปรากฏได้แม้วันเดียว เส้นเลือดใหญ่เช่นนี้ไหนเลยจะยอมให้ตกเป็นของคนนอกได้
สิ่งที่รอต้อนรับเขาย่อมมีเพียงบทอวสานแห่งการดับสูญนี้เท่านั้น
เมื่ออนุมานเหตุจากผล ไม่ว่าจอมเทพชื่อหมิงดั้งเดิมทีจะต้องการเบิกสายหนึ่งขึ้นใหม่ หรือเป็นเพราะสาเหตุอื่นใดก็ตาม ท้ายที่สุดเขาก็มิได้เข้าร่วมกับวังเทพ จนหายสาบสูญไปในสายน้ำยาวแห่งประวัติศาสตร์ และถูกกีดขวางไว้ในเส้นเวลานี้อย่างสิ้นเชิง
พอดูออกว่าไท่อีน่าจะชื่นชมชื่อหมิงอยู่มากโข