กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตั้งแต่ระดับเซียนปฐพีเป็นต้นไป ผู้บำเพ็ญที่ก้าวเข้าสู่มรรคเซียนย่อมมีคุณต่อจักรวาล
น้ำสะสมเป็นแอ่งลึก ทรายรวมเป็นเจดีย์ ด้วยการสั่งสมกาลเวลาแห่งมหาเคราะห์นับร้อยล้านถึงเพียงนี้ จึงมีโอกาสกลายเป็นสายหลัก
ในแง่นี้ อักษรแท้ห้าบทที่ก่อกำเนิดจากอักษรหยกคัมภีร์ชาดย่อมเป็นผลผลิตนอกครรลองจริง ๆ
หากไป๋หลี่ละทิ้งอักษรแท้ห้าบทและผู้ที่บรรลุเป็นสรรพชีวิตแต่กำเนิดไม่กี่คนนั้น การเผยแผ่เทศนามรรคในโลกมนุษย์ครั้งนี้ก็เท่ากับทำความพยายามสูญเปล่า อิทธิพลต่อห้าจักรพรรดิก็จะหมดสิ้นไป ถึงขั้นผนึกไว้ซึ่งความเป็นไปได้ที่เขาจะเผยแผ่เทศนามรรคในโลกมนุษย์
จักรพรรดิเขียวมั่นใจในจุดนี้ รู้ว่าเขาย่อมไม่ละทิ้ง จึงใช้สิ่งนี้ควบคุมเขา
ไป๋หลี่ยิ้มละไม