กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
แสงเทพสองสายปะทุออกจากร่างของอูจือฉี แปรเป็นรูปลักษณ์มรรคาแห่งเสวียนหมิงและก้งกง
ทว่าความเจ็บปวดแสนสาหัสกลับมิได้บรรเทาลงแม้แต่น้อย เพลิงเทพยิ่งเผายิ่งโหมกระหน่ำ ลามไปถึงขั้นหลอมเผาพลังของทวิเทพไปด้วยพร้อมกัน
“เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้!”
อูจือฉีเบิกตากว้างจ้องมองรูปลักษณ์มรรคาแห่งก้งกงด้านบนที่ค่อยๆ เลือนมายาลงทีละน้อย พลันรู้สึกราวกับถูกอัสนีบาตฟาดใส่
“ไม่มีสิ่งใดเป็นไปไม่ได้ ก้งกงเอาศีรษะชนภูเขาโจว เสาค้ำฟ้าหัก หลักแผ่นดินขาด ฟ้าถล่มทางตะวันตกเฉียงเหนือ แผ่นดินทรุดทางตะวันออกเฉียงใต้ แม้จะมีเบื้องลึกเบื้องหลัง ทว่าการสั่นคลอนเสาค้ำฟ้าแห่งยุคบุพกาลได้ เทพวารีโบราณผู้นั้นย่อมมีพลังอิทธิฤทธิ์กว้างใหญ่ไพศาลโดยแท้”