ตอนที่ 295 น้อมส่งศิษย์พี่

พระศากยมุนีขมวดคิ้วแน่น ตราฝ่ามือคล้ายขยายใหญ่ขึ้นไม่ขาดสาย ตะวันจันทราดวงดาวและโลกธุลีคงคาล้วนอยู่ภายในฝ่ามือเดียว

เพลิงปฐมแดงสว่างถูกกวาดกลืนเข้าไปในฝ่ามือ ทว่ากลับระเบิดออกในชั่วพริบตา

พระยูไลชักฝ่ามือกลับ พระศากยมุนีก้มหน้า กลางฝ่ามือมีรอยไหม้เกรียมสายหนึ่งแฝงความเจ็บแปลบจากการเผาผลาญรางๆ

เมื่อมองดูอีกครั้ง ไป๋หลี่ก็หายสาบสูญไปจากที่เดิมแล้ว

บัวทองระดับเก้าผลิบานแสงทองแห่งบุญกุศลอันไร้ประมาณ บัวก่อกำเนิดแสง แสงกำเนิดบัว ชั่วอึดใจก็บังเกิดเป็นทะเลดอกบัว

ในชั่วขณะถัดมา เพลิงมรกตสองสภาพก็โหมเผาผลาญลงมา แม้มีบัวทองร้อยล้าน แต่ก็ถูกเผาผลาญจนดับสูญไปเกือบครึ่ง แปรเปลี่ยนเป็นปราณปฐมสองสภาพที่บริสุทธิ์เข้มข้นที่สุดแล้วถูกไป๋หลี่กลืนลงท้อง

"ช่างเป็นนักพรตไป๋หลี่ที่ร้ายกาจยิ่งนัก!"

ร่างจำแลงวิทยาราชห้าทิศเหินบินออกมา ก่อกำเนิดค่ายกลอันลึกล้ำพิสดาร ผนึกฟ้าตรึงปฐพี