เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เมื่อกาลเวลาล่วงเลยไป ขอบเขตของแสงพุทธะและแดนบริสุทธิ์ยิ่งมายิ่งเล็กลง ความพ่ายแพ้คล้ายเป็นเพียงเรื่องของเวลาไม่ช้าก็เร็ว
พระศรีอริยเมตไตรยกัดฟันแน่น ต้นหลงหัวศักดิ์สิทธิ์ผงาดขึ้นด้านหลังนานแล้ว
บัดซบ กำลังเสริมของภูเขาวิญญาณไฉนยังมาไม่ถึงเสียที
ต้องเป็นพระศากยมุนีเล่นตุกติกอยู่เบื้องหลังแน่!
ในเวลานี้เอง ไป๋หลี่และพวกจินหลิงลงมือพร้อมกัน พลังอิทธิฤทธิ์แปรเป็นแสงกระบี่ รวมเข้าเป็นหนึ่งเดียว ฟาดฟันลงมาอย่างหนักหน่วง
แดนบริสุทธิ์แตกสลายเป็นแสงพุทธะไร้ประมาณเสียงดังตู้ม แรงกระแทกอันรุนแรงกวาดม้วนทุกคนแห่งพุทธศาสนาในชั่วพริบตา ทีปังกรอาศัยความลึกล้ำแห่งการบำเพ็ญอันล้ำลึกตรึงไว้ซึ่งอานุภาพที่หลงเหลือ ศรีอริยเมตไตรยและพวกต่างพากันมีเลือดซึมมุมปาก ถูกโจมตีจนกระเด็นถอยกลับไป