เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“มา ดื่ม!”
“ดื่ม!”
ณ พื้นที่ชุ่มน้ำทางทิศตะวันตกของเฟิงอี้ แสงเปลวเพลิงจากกองไฟลุกโชน ทุกคนชนจอกเปลี่ยนจอก ร่ำสุรากันอย่างสำราญใจยิ่ง
ความรื่นเริงชั่วครู่ดูประหนึ่งจะปกปิดความโศกเศร้าที่พวกตนจำต้องมุ่งหน้าสู่ภูเขาหลีซานเพื่อรับแรงงานทัณฑ์
ชายฉกรรจ์คนหนึ่งลุกขึ้นยืน ชูสุราในมือพลางมุ่งไปยังที่นั่งด้านบนกล่าวต่อคนผู้หนึ่ง
“นายกองหลิว ข้าขอคารวะท่านหนึ่งชาม หากมิใช่เพราะท่านคอยดูแลอยู่เสมอ เกรงว่าพวกข้าคงตายอยู่กลางทางนานแล้ว!”
คนข้างกายเมื่อได้ยินคำก็พากันเออออตาม ต่างทยอยมุ่งไปยังที่นั่งด้านบนคารวะสุราต่อผู้คน
นายกองหลิวที่ทุกคนกล่าวถึงมีสันจมูกโด่งสูง กระดูกคิ้วเด่นชัดและโหนกแก้มสูง ภายใต้แสงเงาที่ตัดสลับยิ่งเพิ่มพูนบารมีขึ้นอีกสามส่วน ชวนให้ผู้คนอดมิได้ที่จะบังเกิดใจยอมสวามิภักดิ์