กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
จัดการภัยแฝงแห่งมรรคมนุษย์เรียบร้อยแล้ว ไท่อีมองไปยังบรรพชนมังกร ในดวงตาราวกับมีวันเวลานับไม่ถ้วนหมุนเวียน
กาลเวลาพันปีแปรเป็นเสียงถอนหายใจเอื่อยเอื่อยหนึ่งครั้ง
“บรรพชนมังกร ตั้งแต่เคราะห์หลงฮั่นเปิดฉาก เจ้าก็ปรากฏตามยุคก่อความวุ่นวาย จนกระทั่งเคราะห์หลงฮั่นสิ้นสุดจึงสวามิภักดิ์ ข้าเดิมคิดว่าพำนักในวังเทพเนิ่นนานสักเพียงใด ย่อมทำให้เจ้าแปดเปื้อนความคิดแห่งมรรคเทพที่คุ้มครองสรรพสัตว์บ้าง ไม่คิดว่าเจ้าแผ่นดินเปลี่ยนได้ แต่นิสัยเดิมยากเปลี่ยน คราเคราะห์ไคหวง เจ้าร่วมกับบรรพชนมารทำลายล้างสรรพชีวิต ท้ายที่สุดดับสูญด้วยมือข้า
บัดนี้เจ้าออกมาอีกครั้ง ยังคงก่อภัยวุ่นวายแก่ใต้หล้า ย่อมยากหนีเคราะห์ถึงตายอีกครั้ง”
กล่าวจบ ในสายตาตกตะลึงของบรรพชนมังกร ยกมือปัดผ่าน