ตอนที่ 247 ทุกคนดุจมังกร

ในความว่างเปล่าดังเสียงถวายคำสรรเสริญเป็นระลอก

“วันมงคลเอ๋ย ยามดี ข้าน้อมนำความเกษมสู่ซ่างหวง; ลูบกระบี่ยาวเอ๋ย หยกประดับด้าม งามระยับดั่งหยกหลากเสียงกังวาน......”

ไป๋หลี่มองเงาร่างนั้น เห็นแล้วดุจได้เห็นมรรค!

หยั่งรู้ทั่วฟ้าดิน ฟ้าบุพกาลเป็นความเรียบง่าย ยังไม่สร้างแต่ก่อเกิดสรรพสิ่ง เรียกว่าไท่อี

ไท่อีนั้น คือมารดาก่อนฟ้าดิน คือต้นธารของสรรพสิ่งภายหลัง

ตงหวงไท่อี ผู้บุกเบิกยุคสมัยมรรคเทพ เจ้าแห่งวังเทพโบราณ กดข่มนับยุคสมัยไม่ถ้วน ปราบสงบความวุ่นวายแห่งห้าเคราะห์ สร้างสรรค์ขึ้นมรรคผลไท่อีขึ้น จนชักนำให้เหล่าจอมสวรรค์แห่งมรรคเซียนต้องวางแผนเหตุการณ์โจวซาน จึงได้มาซึ่งมรรคเซียนรุ่งเรือง

ฐานันดรศักดิ์มากมายเกินบรรยาย ตำนานมากมายเกินบรรยาย รวมตัวลงบนคนผู้เดียว

เขามีบารมีไร้สิ้นสุด ก็มีเมตตากรุณาไร้สิ้นสุด