ตอนที่ 203 คุณธรรมอยู่ในใจ

ทั่วทุกแห่งในยุคบุพกาลพลันก้องกังวานด้วยสุรเสียงเดียวกันอย่างพร้อมใจกันโดยมิได้นัดหมาย

“การมีชีวิต ย่อมเป็นสิ่งที่ข้าปรารถนา คุณธรรม ก็เป็นสิ่งที่ข้าปรารถนาเช่นกัน หากไม่อาจได้ทั้งสองพร้อมกัน ข้าขอยอมสละชีวิตเพื่อธำรงไว้ซึ่งคุณธรรม”

ในพร้อมกัน ณ ตำหนักศึกษาใต้จี๋ ด้านข้างไป๋หลี่พลันปรากฏขึ้นเงามายานับไม่ถ้วน ในนั้นมีทั้งคนหนุ่ม คนชรา สัตว์ปีก สัตว์บก และแมลงปีก แม้จะมองใบหน้าได้ไม่ชัดเจน ทว่ากวาดตามองคร่าวๆ ย่อมมิได้มีเพียงหลักหมื่น

ในเวลานี้ เงามายาคล้ายจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับไป๋หลี่ เอ่ยปากขึ้นพร้อมกันอย่างน่าอัศจรรย์ สุรเสียงนั้นประหนึ่งเทพประหนึ่งอริยะ ทว่ากลับกลมกลืนรวมเป็นหนึ่ง ประหนึ่งมหามรรคขับบทกลอน

“การมีชีวิตเป็นสิ่งที่ข้าปรารถนา ทว่าสิ่งที่ข้าปรารถนายิ่งกว่าชีวิตยังมีอยู่ เหตุนี้จึงไม่ขอได้มาอย่างไม่ชอบธรรม!”