ตอนที่ 202 คุณธรรมสำเร็จขั้นยิ่งใหญ่

เกาจื่อพลันนิ่งอึ้งไปชั่วกาลเวลา ดั่งที่ไป๋หลี่กล่าว คนที่มีธรรมชาติไม่เป็นมิตรตามที่เขาเอ่ยถึงนั้นกระทั่งสัตว์เดรัจฉานยังเทียบไม่ได้ แล้วจะเรียกขานว่าเป็นคนได้อย่างไร เมื่อมิใช่คน ย่อมไม่อยู่ในข่ายธรรมชาติเดิมทีดีงาม

ธรรมชาติมนุษย์เดิมทีดีงามจริงหรือ?

ชาติภพก่อนบนดาวเคราะห์สีน้ำเงิน แม้เมิ่งจื่อจะเสนอทฤษฎีธรรมชาติดี ทว่าหลังจากนั้นสวินจื่อก็เสนอทฤษฎีธรรมชาติชั่วเช่นกัน

บท ‘ธรรมชาติมนุษย์ชั่ว’ เปิดฉากกล่าวไว้ว่า: ธรรมชาติของมนุษย์นั้นชั่วร้าย ที่ว่าดีงามนั้น ล้วนเกิดจากการปรุงแต่ง

ทว่าเมื่อมองจากทั้งบท ทฤษฎีธรรมชาติชั่วแท้จริงแล้วเน้นย้ำถึงความสำคัญของกฎหมาย เพราะธรรมชาติมนุษย์เดิมทีชั่วร้าย การปกครองดูแลบ้านเมืองจึงต้องมีข้อจำกัดด้วยจารีตและกฎหมาย นี่ก็นั่นก็คือเหตุผลที่เหตุใดสวินจื่อถูกมองว่าเป็นนิติธรรมในสำนักบัณฑิต