เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เทพแห่งเมฆาขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
"เพราะเหตุใด"
ไป๋หลี่ยิ้มตอบทันควัน
"กระบี่ชิงผิงในมือนักพรตผู้น้อยคือสมบัติชั้นยอดติดกายของท่านอาจารย์ ย่อมสามารถเติมเต็ม..."
ยังไม่ทันที่ไป๋หลี่จะกล่าวจบก็ถูกเทพแห่งเมฆายกมือขัดจังหวะ เขาจ้องเขม็งไปยังไป๋หลี่แล้วเอ่ยขึ้น
"เจ้ารู้ว่าข้าไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้ เมื่อครู่เหตุใดเปิ่นจุนถึง..."
วาจาส่วนที่เหลือเขาไม่อาจเอ่ยปากออกมาได้ ทว่าเขารู้ดี นี่ย่อมเป็นแน่ที่เป็นลูกไม้ของไป๋หลี่
เทพสายน้ำกับเทพภูผาต่างก็หันไปมองไปยังเทพแห่งเมฆาพร้อมกัน ในอดีตพวกเขาก็เคยประจักษ์ในมหาค่ายกลสี่ฤดูกาลสวรรค์ อำนาจเทพเกรียงไกรยิ่งนัก อาศัยค่ายกลนี้ ต่อให้ตบะสูงกว่าเทพแห่งเมฆา เขาก็ยังสามารถต่อสู้จนเอาชนะได้
ยามวังเทพออกรบนอกอาณาเขต เทพแห่งเมฆาเคยอาศัยสิ่งนี้สยบมหาสหัสโลกธาตุทั้งสี่ทิศ