เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"บัดนี้สำนักนามถูกอาจารย์ใช้ฝ่ามือเดียวทำลายแนวคิดไปแล้ว เกรงว่าภายหน้าคงยากจะมีวันผงาดขึ้นมาได้อีก"
วาจานี้ของก่วนจ้งหลังจากนั้นไม่นานก็เป็นจริงขึ้นมา เมื่อทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในตำหนักศึกษาใต้จี๋ถูกผู้ชอบก่อเรื่องแพร่กระจายออกไป ชื่อเสียงของสำนักนามก็ตกฮวบลงพันจั้ง ศิษย์สำนักนามกระจัดกระจายไปทั่ว ไม่หลงเหลือความรุ่งโรจน์ยามก่อตั้งอีกต่อไป
การประลองระหว่างต่งเฉวียนกับตู้เอ้อได้ผลักดันให้การโต้วาทีแห่งจี๋เซี่ยในครั้งนี้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างไม่ต้องสงสัย
หลังจากคนทั้งสองตัดสินแพ้ชนะได้ไม่นาน ทุกคนต่างก็ได้รับประโยชน์ ความสนใจเต็มเปี่ยม ก่วนจ้งจึงลั่นระฆังขึ้นถูกจังหวะเวลา เป็นตัวแทนบ่งบอกว่าการโต้วาทีแห่งจี๋เซี่ยครั้งนี้สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ แต่ละสำนักจึงทยอยกันจากไปตามลำดับ
ภายในตำหนักศึกษาพลันเปลี่ยนเป็นว่างเปล่าโล่ง ดูแล้วกลับเงียบเหงายิ่งนัก