ตอนที่ 153 พุทธศาสนาและสำนักนาม

เมื่อเห็นไป๋หลี่ขมวดคิ้วแน่น บรรพชนแม่น้ำยมโลกพลันเปลี่ยนประเด็นฉับพลัน

"ทว่าเจ้าก็มิต้องกังวลเกินไป ทุกสิ่งที่เจ้ากระทำย่อมอยู่ในสายตาสหายเต๋าผู้พี่สมบัติวิญญาณ ในเมื่อเขามิได้ลงมือขัดขวาง ย่อมสมควรไร้กังวลเรื่องการดับสูญอย่างสิ้นเชิง อีกทั้งท่านอาจารย์ของเจ้าก็บรรลุย้อนกลับไปสู่กาลแห่งสามมหาเคราะห์ หากจำเป็นจริง ๆ ย่อมจะช่วยคุ้มครองเจ้าสักครา"

ณ เวลานั้นเอง ไป๋หลี่พลันสั่นสะท้านทั่วทั้งร่าง สุรเสียงของเจ้าลัทธิทงเทียนดังขึ้นข้างหู

"ศิษย์รัก อย่าได้ลืมหลักคำสอนลัทธิเจี๋ยของข้า จงก้าวไปตามใจตน ใจข้ามีแสงสว่าง ไฉนต้องเอื้อนเอ่ยวาจาใดอีก"

ไป๋หลี่พลันโล่งใจลงอย่างยิ่ง จากนั้นมุ่งไปยังเกาะเต่าทองคำแห่งทะเลตะวันออกแล้วคารวะจากระยะไกล

"ขอบพระคุณท่านอาจารย์ที่ชี้แนะให้รู้แจ้งคนเขลา"

จากนั้นมองไปยังบรรพชนแม่น้ำยมโลกเบื้องหน้าแล้วทำความเคารพอย่างนอบน้อม