ตอนที่ 152 ห้าเคราะห์ปรากฏครั้งแรก

เรื่องของกษิติครรภ์ได้รับการจัดการอย่างเหมาะสมแล้ว พระศากยมุนีจึงนำทางทุกคนในพุทธศาสนาก้าวเข้าไปเอ่ยขอบคุณว่า

“สหายเต๋ามีคุณธรรมอันสูงส่ง พุทธศาสนาของข้าขอขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ด้วย!”

มหาธรรมแห่งทิศประจิมมีผู้รับถ่ายทอดมากมายนัก ทว่าผู้ตรัสรู้มรรคกลับมีน้อยยิ่ง มหาปณิธานและจิตมหาเมตตาของกษิติครรภ์นั้นแม้แต่พวกเขาก็ยังอดทอดถอนใจว่ามิอาจทัดเทียม ครั้นพ่ายแพ้แก่ไท่อี่แล้วยังได้ผลลัพธ์ถึงเพียงนี้ก็นับว่าดีที่สุดแล้ว แม้แต่นักปรุงยากับพวกก็ไม่ตระหนี่คำขอบคุณ

ไป๋หลี่มองพระศากยมุนีพลางยิ้มกล่าว

“สหายเต๋ากล่าวหนักไปแล้ว ถึงไม่เห็นแก่หน้าพระรูปอื่น ก็ยังต้องเห็นแก่หน้าพระพุทธะองค์ใหญ่อย่างท่านมิใช่หรือ”

ทั้งสองสบตากันพลางยิ้ม ทุกสิ่งล้วนกระจ่างใจโดยมิต้องเอื้อนเอ่ย

ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง พระศากยมุนีก็อดเอ่ยถามขึ้นมิได้

“ท่านผู้เฒ่าเจ้าลัทธิแห่งลัทธิท่าน ยังสุขสบายดีอยู่หรือไม่?”