ตอนที่ 149 เหตุแห่งการบรรลุครั้งที่สอง

ยามที่ไป๋หลี่เอ่ยคำนี้ออกมา สายตาก็จับจ้องดวงตาของอวิ๋นจงจื่อเขม็ง ทว่ากลับไม่พบความแปรเปลี่ยนใดแม้แต่น้อย

การคาดเดาของเขาไม่ถูกต้องหรือ ถูก แต่เกรงว่าคงไม่ถูกทั้งหมด

อวิ๋นจงจื่อหัวเราะพลางกล่าวว่า

"สหายเต๋ากล่าวไม่ผิด ใครบ้างไม่มีความลับ พวกข้าหยั่งเชิงกันถึงเพียงนี้ก็รังแต่จะสิ้นเปลืองวาจาเปล่า"

กล่องสมบัติในมือเปิดออกรับคำ จตุรลักษณ์อันได้แก่ อัคคีหลี วารีขั่น ดินคุน และวายุซวิ่นแต่กำเนิดพลันโคจรย้อนกลับ แปรเป็นตราประทับยันต์มหามรรคหนึ่งดวงมุ่งไปยังไป๋หลี่ การแปรสองสภาพเป็นจตุรลักษณ์นั่นก็คือกระบวนการวิวัฒน์จากความว่างเปล่าสู่การมีอยู่พอดี สอดคล้องพอดีกับมหามรรคแห่งปฐมกำเนิด

ไป๋หลี่หรี่ตาลง อวิ๋นจงจื่อใช้สมบัติวิญญาณแต่ละชิ้นที่หลอมสร้างขึ้นมาได้อย่างยอดเยี่ยม ดั่งที่เขารับรู้มาก่อนหน้านี้ว่า สมบัติคือส่วนขยายของมรรค อีกฝ่ายเกรงว่าจะเดินหน้าไปบนมรรคาอันครอบคลุมทุกสิ่งได้ระยะหนึ่งแล้วจริงๆ