ตอนที่ 135 อาจารย์แห่งร้อยสำนัก

แววตาของข่งเซวียนยิ่งมายิ่งกระจ่างแจ้ง รูปร่างยิ่งมายิ่งเหยียดตรงผึ่งผาย คล้ายดั่งได้ปลดเปลื้องภาระหนักอันไร้รูป จากนั้นจึงเปล่งเสียงดังหัวเราะร่า

“ที่ใดใจข้าสงบ ที่นั่นคือบ้านเกิด”

สะบัดแขนเสื้อกว้าง สายธารมรรคนักพรตก็แบ่งแยกออกเป็นหลายสาย สายที่ใหญ่ที่สุดไหลย้อนทะลักเข้าสู่สายธารมรรคมนุษย์ สายที่ด้อยลงเล็กน้อยตกเป็นของเผ่าหงส์เทียนหนาน และสายสุดท้ายตกลงสู่เกาะเต่าทองคำแห่งทะเลตะวันออก หลอมเข้าสู่ลัทธิเจี๋ย

“เลอะเลือนแท้ๆ!” “ทำลายของล้ำค่าโดยเปล่าประโยชน์!” “น่าเสียดายยิ่ง!”

ทั่วทุกสารทิศในยุคบุพกาลพลันบังเกิดเสียงก่นด่าระงมขึ้นอย่างต่อเนื่อง ล้วนแต่ตัดพ้อว่าเหตุใดตนจึงมิอาจได้ครอบครองวาสนาอันยิ่งใหญ่ล้นฟ้านี้

ทว่าภายในตำหนักทัศนาจรมรกตกลับปรากฏทัศนียภาพที่แตกต่างออกไป

เจ้าลัทธิทงเทียนเห็นดังนั้นก็หัวเราะร่า ในแววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความชื่นชม

“ดียิ่ง ดียิ่งแท้ ภายหน้าพวกข้าจะมีสหายเต๋าเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนแล้ว”