ตอนที่ 131 มรรคาสู่แดนตะวันตก

ตะวันขึ้นจันทราลับ ตัวเป่าและไท่ซ่างมาถึงโลกปฐพีซีหนิวเฮ่อโจวแล้ว

แหงนตามอง สิ่งที่เห็นล้วนเป็นทะเลทรายร้างเต็มผืน แดดแผดเผา แม้ทะเลทรายร้างจะพัดลมร้อน แต่ความรู้สึกที่มอบให้กลับแห้งแล้งเป็นพิเศษ มีเพียงจุดสีเขียวประปรายไม่กี่แห่งที่แสดงให้เห็นว่าผืนแผ่นดินนี้ยังมีพลังชีวิต

ตัวเป่าเห็นดังนั้น ในดวงตาก็อดมีประกายความประหลาดใจแม้แต่น้อยแวบขึ้นมิได้

แม้รู้มานานแล้วว่าทิศประจิมแร้นแค้น แต่ก็มิได้คาดคิดว่าจะเป็นทัศนียภาพถึงเพียงนี้

ไท่ซ่างบนหลังโคเขียวเอ่ยขึ้นมาฉับพลัน

“ตัวเป่าเด็กน้อย เจ้ารู้หรือไม่ เหตุใดทิศประจิมจึงแร้นแค้นถึงเพียงนี้?”

ตัวเป่ามองไท่ซ่างแวบหนึ่ง ท้ายที่สุดก็เลือกตอบ