ตอนที่ 130 ตัวเป่ามุ่งตะวันตก

ตนเองปฏิบัติต่อด้วยความจริงใจยิ่งยวด จึงได้รับการรับเป็นศิษย์จากท่านอาจารย์ ถึงเพียงนี้แม้กระทั่งต้องแพร่กระจายการอบรมสั่งสอน วันที่บรรลุผลจึงจะสามารถขึ้นสู่สวรรค์คอยปรนนิบัติอยู่ข้างกายได้ ทว่ากุมารผู้นั้นมิต้องจ่ายสิ่งใดกลับได้ติดตามอยู่ข้างกายอริยะมานานหลายปี คิดไม่ถึงว่าจะไม่นึกถึงการตอบแทน ทั้งยังฟ้องร้องอริยะ ช่างไม่รู้ดีชั่วโดยแท้

ในขณะที่กำลังจะบันดาลโทสะ กลับได้ยินไท่ซ่างถอนหายใจเบาๆ คราหนึ่ง

“ผู้มีจิตใจต่ำทราม ท้ายที่สุดย่อมมีวาสนาต่อกันต่อมหามรรคแต่ไร้วาสนาผูกพัน ส่งคนไปเรียกเขามาเถิด ข้าจะพูดกับเขาด้วยตนเอง”

ไม่รู้เพราะเหตุใด ไป๋หลี่มักรู้สึกว่าวาจานี้ของไท่ซ่างกล่าวให้ตนฟัง หรืออาจกล่าวได้ว่ากล่าวให้กระบี่ชิงผิงฟัง

ชั่วครู่ต่อมา สวีเจี่ยก็มาถึงเบื้องหน้าของทุกคน ได้ยินเพียงอิ่นสี่เอ่ยถาม

“สวีเจี่ย เจ้าจงเล่าเรื่องการฟ้องร้องเหล่าตานเพื่อทวงเอาค่าจ้างออกมาอย่างละเอียด”