ตอนที่ 83 พระโพธิสัตว์ดับสูญ

สรรพสิ่งโอบหยินแบกหยาง ปราณปะทะหลอมเป็นสมดุล หากเอ่ยถึงมหามรรคหยินหยางแล้วจะมีผู้ใดเทียบเคียงไท่ซ่างได้ รองลงมาจากไท่ซ่างก็คือเสวียนตู ใต้เสวียนตูลงมาต่างมีความเห็นหลากหลาย ทว่าสุริยแสงกับแสงจันทราสองคนนี้ย่อมไม่อาจเทียบติดอันดับได้อย่างแน่นอน

ไป๋หลี่ยื่นมือกวักเรียก โคมล้ำค่าดวงหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมือ นั่นก็คือโคมตำหนักทัศนาจรมรกตที่เจ้าลัทธิทงเทียนประทานให้ด้วยตนเอง อานุภาพของสมบัตินี้ย่อมเหนือล้ำกว่าจักรสุริยันรวมกับจักรจันทราเป็นไหน ๆ

เขาใช้มือลูบไล้โคมตำหนักทัศนาจรมรกตเบา ๆ บัวอัคคีดอกหนึ่งเบ่งบานขึ้นกลางเวหา ชั่วอึดใจก็มีเพลิงม่วงชาดปฐมนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกมา มหาสุริยันไม่อาจบดบังแสง ไท่อินไม่อาจดับความร้อน สระน้ำที่เป็นสิ่งที่แปรเปลี่ยนจากมันดละทั้งสองฝ่ายเดือดพล่านในชั่วพริบตา แปรเป็นหินหลอมเหลวไหลนองพื้น เพลิงนี้หยินหยางยากจะต้านทาน ตะวันจันทรายังต้องหลบเลี่ยง