ตอนที่ 82 แสงตะวันจันทรา

เงาร่างของไป๋หลี่ค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากเสาสุริยัน กลับไร้ซึ่งร่องรอยบาดเจ็บแม้แต่น้อย

พระโพธิสัตว์สุริยแสงเห็นดังนั้นพลันตกตะลึงยิ่ง เจ้าชื่อชาดผู้นี้กลับเอ่ยเปิดโปงต้นตอของเขาได้

“เจ้าเป็นใครกันแน่ ท้ายที่สุดเจ้ามิใช่คนของโลกใบนี้อย่างแน่นอน เจ้ามาจากยุคบุพกาล!”

ไป๋หลี่พลันยิ้มกล่าว

“ไม่ว่าข้าจะเป็นใคร ข้ารู้เพียงว่าลมวารีที่นี่เหมาะจะใช้ฝังเจ้าพอดี วางใจเถิด ต้นกำเนิดของเจ้าข้าจะใช้ประโยชน์ได้อย่างเต็มที่แน่นอน ส่วนวิญญาณแท้นั้น หึ แม้ที่นี่ข้าจะไม่มีพุทธเกษตร แต่วังวนสังสารวัฏแห่งความว่างเปล่า ใครเล่าจะรู้ว่าจะเกิดสิ่งใดขึ้น”

คำพูดนี้ดูประหนึ่งมั่นใจว่าจะกำราบเขาได้อย่างอยู่หมัด พระโพธิสัตว์สุริยแสงพลันบันดาลโทสะ